Η Διπολική Διαταραχή, προηγουμένως γνωστή και ως Μανιοκαταθλιπτική Διαταραχή, είναι μια ψυχική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες περιόδους μανίας και κατάθλιψης. Κατά τη διάρκεια των περιόδων μανίας, τα άτομα βιώνουν εκτεταμένη ευθυμία, υπερενεργεία και εκδηλώνουν ακατάλληλη συμπεριφορά. Κατά τη διάρκεια των περιόδων κατάθλιψης, τα άτομα αισθάνονται βαθιά θλιμμένα και έχουν χαμηλή ενέργεια.
Οι κύριες μορφές της Διπολικής Διαταραχής είναι οι εξής:
-
Διπολική Διαταραχή Τύπου I:
- Περιλαμβάνει περιόδους μανίας, καταθλιπτικές περίοδους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, περιόδους υπομανίας (υψηλής ενέργειας και ευφορίας, αλλά όχι στο επίπεδο της μανίας).
-
Διπολική Διαταραχή Τύπου II:
- Περιλαμβάνει περιόδους υπομανίας και καταθλιπτικές περιόδους, αλλά όχι πλήρεις περιόδους μανίας.
-
Κυκλοθυμική Διαταραχή:
- Περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες περιόδους μανίας και κατάθλιψης χωρίς να πληρούνται τα κριτήρια για τους τύπους I ή II.
Οι περίοδοι μανίας χαρακτηρίζονται από:
- Υψηλή ενέργεια και υπερδραστηριότητα.
- Ευφορία ή εκδήλωση εκτεταμένων σχεδίων και φιλοδοξιών.
- Αυξημένη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση.
- Μειωμένη ανάγκη ύπνου.
Οι περίοδοι κατάθλιψης χαρακτηρίζονται από:
- Βαθιά θλίψη και απώλεια ενδιαφέροντος ή απολαύσεως σε σχέση με δραστηριότητες που προκαλούν ευχαρίστηση.
- Απώλεια ενέργειας και κόπωση.
- Υπνοβαρύνσεις ή αυξημένη ανάγκη ύπνου.
- Απώλεια ενδιαφέροντος για το μέλλον.
Η Διπολική Διαταραχή αντιμετωπίζεται συνήθως με φαρμακευτική θεραπεία, όπως σταθεροποιητές της διάθεσης, και ψυχοθεραπεία, όπως η Κογνιτιβοσυμπεριφοριστική Θεραπεία (CBT). Η ψυχοεκπαίδευση και η υποστήριξη από επαγγελματίες ψυχικής υγείας είναι επίσης σημαντικές για τη διαχείριση της διαταραχής.